Ik was al een tijdje geïnteresseerd in wat nu eigenlijk de gave van profetie is. Paulus zegt dat dat de gave van de Geest is, waar we het meest naar moeten streven. Dus dat wilde ik dan ook wel serieus nemen, maar ik wist niet zo goed wat het was.

1Kor. 13:1 Jaag de liefde na en streef naar de gaven van de Geest, vooral naar die van de profetie. 2 Iemand die in klanktaal spreekt, spreekt niet tot mensen maar alleen tot God. Niemand kan hem verstaan, want door toedoen van de Geest spreekt hij onbegrijpelijke taal. 3 Maar iemand die profeteert spreekt tot mensen, en wat hij zegt is opbouwend, troostend en bemoedigend. 4 Iemand die in klanktaal spreekt is daar alleen zelf bij gebaat; iemand die profeteert doet dat ten bate van de gemeente. 5 Ik zou willen dat u allen in klanktaal kon spreken, maar ik wil nog liever dat u profeteert. Iemand die profeteert is nuttiger dan iemand die in klanktaal spreekt, tenzij hij uitlegt wat hij zegt, zodat de gemeente er baat bij heeft.

Ik heb iemand leren kennen die de gave van profetie heeft, en hij vertelde er weleens over. Hoe hij dingen te weten kwam over mensen, waar hij ze vervolgens mee moest confronteren. Dat is lang niet altijd leuk, omdat mensen de waarheid vaak niet willen horen. Zo ging het ook vaak bij de profeten in het Oude Testament, profeten zijn niet geliefd onder het volk.

Maar hoe streef je nu eigenlijk naar de gave van profetie? Het zijn woorden van God die je ontvangt, of beelden of visioenen. Het is informatie die voor jezelf kan zijn, maar vooral ook voor anderen bedoeld kan zijn. Hoe zorg je dat je dat krijgt?

Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat we moeten leren luisteren. Vaak als we bidden, verwachten we geen antwoord, en dan krijgen we ook geen antwoorden en begrijpen we God niet. Maar God geeft zeker wel antwoorden! Hij spreekt tot ons, maar onze oren zitten meestal dicht, en dan horen we Hem niet.

Eigenlijk heb ik al heel vaak aan God gevraagd om me antwoord te geven op vragen, of om me inzicht te tonen in situaties, en soms wel met succes. Maar vaak als ik probeer God’s stem te verstaan, raak ik in de war. Mijn eigen stem in mijn hoofd praat er doorheen, er praten andere machten en krachten doorheen (ook wel demonen genoemd), en om dan het onderscheid te kunnen maken welke stem van wie is, dat is best lastig.

Vorige week was ik getuigenissen van andere mensen aan het lezen, dat raakt me meestal heel erg. Daarna was ik een film aan het kijken over het getuigenis van een man, en ik vond het zo bijzonder. Ik moest ervan huilen en plotseling drong de kern opeens tot me door: God heeft een plan met de wereld en Hij had dat plan al voordat Hij begon met mensen maken. Hij wist wat er voor nodig zou zijn om in relatie te kunnen leven met de mens, Hij wist dat de mens dan een keuze nodig zou hebben en de fout in zou gaan. Maar Hij heeft daar ook een oplossing voor verzonnen, Hij heeft Zijn Zoon Jezus naar ons gestuurd en Hij is voor ons aan het kruis gegaan, om onze fouten teniet te doen. Het raakte me dat God echt alles in Zijn handen draagt, vaak zijn we bang dat de duivel meer macht heeft gekregen omdat de duivel ook de heerser over deze aarde wordt genoemd.

1Joh. 4:4 U, kinderen, komt uit God voort en u hebt de valse profeten overwonnen, want hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst.

De Geest die in ons woont, is sterker dan de satan! Laten we dat wel in onze oren knopen…

Enfin. Ik was dus geraakt, echt geraakt. En heel erg onder de indruk van God’s grootheid, van Zijn plan met de wereld. En als je zo onder de indruk bent, dan kun je toch alleen maar stil zijn en luisteren? Ik werd eerst heel emotioneel maar al snel kwam er een diepe rust over me heen. En in die rust hoorde ik dan eindelijk God’s stem!

Zijn stem was zacht, vredig, als een liefdevolle fluistering. Heel rustig en helder.

Ik heb meteen pen en papier gepakt en ik heb alles opgeschreven wat ik doorkreeg. Mijn eerste gedachte was: “Wauw, God spreekt tegen mij! Dit is voor mij persoonlijk, wat gaaf!”, maar al snel had ik door dat deze tekst die ik aan het opschrijven was niet voor mij alleen was. Ik begreep er nog niet zoveel van.

Toen de tekst af was zei God dat ik mijn MSN moest openen en dit door moest geven aan iemand. Hij zou me laten zien wie het was. Toen begon ik direct al te panieken, ho wacht eens even, dit was me wel even een stap te ver! Ik durfde helemaal niet zoiets door te geven, en begon meteen weer te twijfelen. Was dit laatste wel God’s stem? Wist ik het zeker? Kon ik dit niet gewoon voor mezelf houden?

Maar ik bedacht me wel dat als God dit van mij vroeg, dat ik het gewoon moest proberen. Ik was bang voor negatieve reacties en was bang dat ik voor gek verklaard werd. Terwijl MSN opstartte, zag ik opeens de avatar voor me van een jongen met wie ik een keer eerder had gesproken, ik kende hem niet zo goed. Ik wist dat het voor hem was, de tekst, maar met moeite want mijn twijfel was God’s stem weer aan het overschreeuwen.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hem aangesproken. Hij was wel benieuwd naar wat ik had opgeschreven, want hij zei dat hij met grote problemen zat en God om antwoord had gevraagd. Nog steeds met twijfel, begon ik de tekst over te typen.

Het was een tijdje stil… en ik werd banger en banger. Toen zei hij: “Hier is geen twijfel over mogelijk, dit is absoluut voor mij bedoeld.” Vervolgens kon hij ook nog uitleggen wat ik op had geschreven, en zag ik er ook opeens meer dingen in die ik in eerste instantie had gezien. Er stond drie keer een zin in, die ontzettend bemoedigend bleek te zijn voor hem. Ik was met stomheid geslagen. En tegelijk kreeg ik het gevoel van “zie je nou wel, je moet gewoon wat meer vertrouwen hebben!”

Hij was in het afgelopen jaar niet zo emotioneel geweest als op dat moment vertelde hij, het had hem diep geraakt en troost en bemoediging gegeven. Het klopte allemaal ook nog eens met de tekst van een nummer dat hij op dat moment aan het luisteren was, van the Newsboys.

Sinds dit moment voel ik me zo vrolijk en opgelucht, het was zo’n bevestiging voor mij dat God echt dichtbij ons is. Ik schrijf de profetie hier niet over omdat ik niet zeker weet of ik daar goed aan doe. Het was een tekst voor die jongen en misschien niet bestemd voor de rest van de wereld. Wel wilde ik dus mijn verhaal hierover delen!

Ik heb trouwens mensen weleens horen zeggen “als jij een woord van God voor mij hebt, waarom zegt God dat dan niet Zelf tegen mij?”. Daarom was ik bang dat het misschien niet goed zou zijn dat ik een tekst had voor iemand anders. Maar ik begrijp nu wel dat God juist wel op deze manier werkt. Onze oren zitten echt dicht. En als Pietje niet wil luisteren naar een geestelijke stem, dan moet Jantje het hem maar vertellen met een menselijke stem, als Jantje wel naar een geestelijke stem kan luisteren. En we hebben God’s woorden zo nodig! Die diepe intieme relatie met Hem, dat is waar we voor gemaakt zijn. Bovendien vangt God hierbij twee vliegen in een klap, want niet alleen die jongen was diep aangeraakt, maar ik ook. Ja, ik zie nu wel dat het goed is geweest zo.

Nadat ik de profetie had opgeschreven heb ik trouwens nog dit opgeschreven, voor mezelf om te bewaren:

Om God’s stem te verstaan moet je stilstaan bij Wie Hij is, wat Hij voor je gedaan heeft. Denk na over de kern van het evangelie, de vergeving, de liefde, de genade, het plan van God met jou en met de mensheid. Lees in de Bijbel of een ander boek hierover of lees iets op internet of kijk een film, waardoor je stil gaat staan. Wees gericht op God.
Het kwam voor mij deze eerste keer niet uit de lucht vallen, ik had voorbereiding nodig. Dankzij de voorbereiding kon ik echt luisteren en God’s stem onderscheiden van mijn eigen stem en satan’s stem in mijn hoofd. Als je zo aangeraakt wordt door God en als het zo diep tot je doordringt wat het evangelie is, dan kun je ook weinig anders dan luisteren. Dan sta je open. Je hoeft niets te zeggen want God weet alles al.
Dat is wat ik vandaag geleerd heb.

Ik had die week afgesproken met een jongen die me erg leuk leek. Twee dagen na onze afspraak ben ik op een nogal botte manier door hem afgewezen. Ik wil er niet teveel over uitweiden, het is ook niet relevant, maar het kwam dus erg heftig aan, het deed me echt zeer. Op dat moment zat ik op mijn werk, waar ik die dag zo’n 70 mensen moest ontvangen voor een boeklezing, en ondertussen moest ik de telefoon aannemen. En dan vrolijk blijven, gezicht in de plooi. Ik vond dat erg moeilijk. Telkens wanneer ik dacht mijn tranen niet meer binnen te kunnen houden, ging de telefoon. Het was dus helemaal geen fijne dag. Maar toch was het de mooiste dag die ik had, sinds weken, maanden.

Het bijzondere was dat elke keer als ik wilde gaan huilen of sip naar de grond zat te staren, het voelde alsof God tegen me sprak. En wat ik daarin ervaren heb, wil ik graag delen. Dit is wat God me duidelijk heeft gemaakt:

“Kap hiermee! Hoofd omhoog! Je hebt juist reden om blij te zijn, want jij bent mijn kind en Ik ben jouw God. Je blijft de liefde zoeken bij mannen, maar Ik ben Degene die je die liefde wil geven die jij zoekt. Laat Mij je hart vullen, zet dit van je af. Ik hou meer van jou dan een man ooit van jou zal kunnen houden, Ik sta altijd voor jou klaar. Jij ziet het alleen niet altijd, want je was te druk bezig met die jongen. Laat Mij op nummer 1 staan in je leven, dan zul je nooit zo teleurgesteld worden als dat je nu bent. Vertrouw op Mij. Zoek die relatie, die liefde eerst bij Mij. Dan zal Ik je geven wat je nodig hebt, die mannen kunnen wel wachten.”

Dus toen ik thuis kwam en eindelijk alleen was, huilde ik. Maar niet meer van verdriet. Ik huilde van geluk, omdat ik eindelijk God weer voelde in mijn leven, omdat het tot me doordrong hoeveel God van me houdt.
Het is zo onvoorstelbaar, ik als piepklein mensje op deze grote aarde, met nog een paar miljard andere mensjes erbij. En toch ziet God ook mij persoonlijk staan, spreekt Hij tot mij persoonlijk, gaat met mij persoonlijk een relatie aan. God wil altijd Zijn liefde door ons hart laten stromen, alleen je hart moet er wel open voor staan. De rest van de avond heb ik gebeden, gehuild, gelachen, gedanst, gezongen, ik heb God teruggevonden.

Want nu begrijp ik waarom ik God niet voelde al die weken: ik had iemand anders op nummer 1 gezet. Maar de Enige die recht op die plaats heeft, is God. Het klinkt zo cliché, maar ik meen het uit de grond van mijn hart: wat ben ik blij dat ik dit geleerd heb!

In de droom zat ik bij een lief schattig klein lammetje. Ik moest het hart van dit lammetje hebben. Deze gedachte drong zich aan mij op alsof het een opdracht was die heel noodzakelijk was. Ik wist niet waarom ik dit moest, maar ik dacht daar niet zo over na.

Ik vond dit helemaal geen leuke opdracht. Het was een heel lief diertje en ik houd er absoluut niet van als dieren moeten lijden, ik ben echt een dierenliefhebster. Het arme schaap was eerst heel schuw van mij. Daarom probeerde ik hem te lokken door op mijn hurken te gaan zitten en te doen alsof ik geen kwaad in de zin had. Toen hij dichtbij genoeg kwam, pakte ik hem vast en in paniek probeerde ik het dier te wurgen. Het lukte niet. Ik vond het echt afschuwelijk.

Toen kreeg ik de volgende gedachte: ik mocht het hart absoluut niet beschadigen! Weer was het als een opdracht. Het moest intact blijven. Maar hoe dood je dan een beest zo snel mogelijk, dat het zo weinig mogelijk pijn lijdt? En dan zonder in het hart te steken, want juist het hart moest ik hebben. En het arme beest was zo bang.

Ik pakte een mes en stak dat in het oog van het lammetje. Ik had weleens in een boek gelezen dat je al dood kunt gaan wanneer je een potlood in je oog krijgt, want dan kom je bij de hersenen uit. Maar op het moment dat ik het mes in het oog stak van het lammetje, werd ik zelf blind! Dat was dus kennelijk ook niet goed.

Toen ik wakker werd moest ik direct denken aan het beeld dat in de Bijbel wordt gebruikt voor Jezus en God: het lam. Als een hulpeloos onschuldig lammetje kwam Hij ter wereld, om geofferd te worden, voor onze zonden. Ik sta nog steeds versteld van het feit dat God Zich zo kwetsbaar heeft willen opstellen in deze verdorven wereld, voor ons.

Pas later besefte ik dat ik de hele opdracht om het hart van het lam te krijgen, totaal verkeerd had geïnterpreteerd. Ik had het veel te letterlijk opgevat. Het hart van iemand krijgen, of winnen is beter Nederlands, is iets wat je doet door vriendschap te sluiten. Ik moest het diertje gewoon knuffelen en er vriendjes mee worden. Dat was de opdracht, niet om hem dood te steken, het hart moest intact blijven, ik mocht het niet beschadigen.

Ik moest God leren kennen, Zijn liefde vinden, Zijn hart winnen, een relatie met Hem aangaan. En dat heb ik gedaan. En ik kan het iedereen van harte aanbevelen!

In die tijd was ik heel erg aan het worstelen met het onderwerp ‘seks voor het huwelijk’. Ik wist niet wat ik ermee aan moest omdat ik er niet mee wilde breken, en ik wilde het liefst bewijs zien in de Bijbel dat het niet goed is. Bewijs kreeg ik!

Goed. Eerst mijn droom.
Ik zag mezelf in deze droom, ik was naakt, en ik was ontzettend vies. Ik zat helemaal onder het vuil, modder en zand zat overal op mijn lijf, en ik zat ook vol met deuken en blauwe plekken en vingerafdrukken. Het was net of ik een stuk klei was dat door vele handen gekneed was, en vervolgens weggeworpen, zonder dat er echt een vorm aan was gegeven. Het was heel eng om mezelf zo te zien.

Ik werd wakker, en wist meteen dat deze droom ging over het onderwerp waar ik mij al die tijd in had zitten verdiepen. God had mij in deze droom laten zien wat er werkelijk met mij en mijn lichaam is gebeurd, door mezelf aan zoveel jongens te geven. Ik sloeg mijn dagtekstenboekje open, en daar las ik dit:

Mozes zei: “Neem mijn waarschuwingen ter harte. Want het gaat hier niet om iets onbeduidends, het is een zaak van levensbelang!” Deut. 32:46v

Je moet weten dat ik in die tijd nog heel weinig kennis had van de Bijbel. Ik wist dus ook al die tijd maar niet waar ik moest zoeken als ik meer wilde weten over dit onderwerp. Maar deze tekst deed me nadenken, Mozes, wie was dat ook alweer? Was dat niet iemand die juist heel veel regeltjes stelde aan het volk? Dus ik ging zoeken in Deuteronomium, en jawel, daar stond mijn antwoord, waar ik al zo lang naar op zoek was! Ik zag het kopje staan: “Over seksuele misdrijven”. En daar las ik dit:

22:13 Het volgende kan zich voordoen: Een man trouwt een vrouw, slaapt met haar en krijgt dan een afkeer van haar. 14 Hij begint haar vals te beschuldigen en leugens over haar rond te strooien: ‘Ik ben met deze vrouw getrouwd, maar tijdens de huwelijksnacht ontdekte ik dat ze geen maagd meer was.’
(…)
20 Maar als het wél waar is en de maagdelijkheid van het meisje niet kan worden aangetoond, 21 moet zij naar haar ouderlijk huis worden teruggebracht en daar voor de deur door de andere inwoners van de stad worden gestenigd tot de dood erop volgt. Want zij heeft onder het volk van Israël een schanddaad begaan door met iemand te slapen terwijl ze nog bij haar vader thuis woonde.

Lijkt me vrij duidelijk, toch?

Oke, het is waar dat we niet meer onder de wet leven, maar onder de genade. Maar kijk eens wat Jezus hierover heeft gezegd:

Matteus 5:
17 Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen. 18 Ik verzeker jullie: zolang de hemel en de aarde bestaan, blijft elke jota, elke tittel in de wet van kracht, totdat alles gebeurd zal zijn. 19 Wie dus ook maar een van de kleinste van deze geboden afschaft en aan anderen leert datzelfde te doen, zal als de kleinste worden beschouwd in het koninkrijk van de hemel. Maar wie ze onderhoudt en dat aan anderen leert, zal in het koninkrijk van de hemel in hoog aanzien staan.

Zolang een regel niet is gewijzigd in het nieuwe testament, blijft de regel van kracht. De regels zijn er om ons op zonde te wijzen, want waar zonde is kan God niet zijn. En ik wil Hem graag heel dicht bij me hebben! Het stenigen is iets dat nu niet meer van toepassing is, dat is hetgene wat door Jezus in vervulling is gegaan zoals Hij zelf ook zegt.

Maar ik heb inmiddels nog meer bewijzen, kijk eens wat Paulus heeft gezegd bijvoorbeeld:

1 Kor 6:18 Ga ontucht uit de weg! Geen enkele andere zonde die een mens kan begaan tast het lichaam aan, maar wie ontucht pleegt zondigt tegen het eigen lichaam.

Dat zag ik in mijn droom ja. Het tast mijn lichaam aan.

1 Kor 7:2 Maar om ontucht te vermijden moet iedere man zijn eigen vrouw hebben en iedere vrouw haar eigen man.

Niet zomaar een man of een vrouw, maar je eigen man of vrouw. Je echtgenoot dus. Ontucht komt van het Griekse ‘porneia’, wat meerdere betekenissen heeft. Een andere betekenis is ook: onwettige seksuele gemeenschap. Onwettig? Hadden we het net niet over de wet van Mozes? De regel is dus niet afgeschaft.

Als ik me bedenk dat ik dus volgens de wet gestenigd zou moeten worden, kan ik alleen maar heel erg dankbaar zijn voor Gods genade dat ik dat niet hoef te ondergaan. Zijn vergeving is groot. Jezus is voor mij al ‘gestenigd’. Hij moet dan wel heel veel van mij houden…

Maar laat ik het nu met een blik gericht op de toekomst bekijken, in plaats van gericht op het verleden. God heeft plannen met mij. En Hij heeft vast ook ergens een prins op een wit paard voor mij klaar staan! En de man die Hij voor mij bedoeld heeft, zal mij nooit als een stuk gekneden klei weggooien. Daar ben ik van overtuigd.

We zaten bij een ochtend dienst, en de vermoeidheid overviel me. Eerst durfde ik niet weg, een zin van de vorige dag was bij me blijven hangen: “Ik ga niet weg, want het gaat om de eer van Jezus”. Ik voelde me hierdoor verplicht te blijven, maar ik werd heel verdrietig en kreeg toch het idee dat dit juist niet was wat God van mij wilde op dat moment.

Huilend liep ik uit de tent, de mensen die ik voorbij liep verbaasd achter latend. Wat moest ik doen? Ik voelde me gebroken, kapot, gespannend, verdrietig. Ik wilde met iemand praten, met iemand bidden. Maar waar moest ik dan heen? In mijn gedachten sprak ik dit uit naar God, en ik bad: “Stuur mij alstublieft naar de juiste plek, waar moet ik heen lopen, of laat anders iemand op me af komen die mij kan helpen.”

Nog voordat ik met die laatste zin klaar was in mijn hoofd, voelde ik een hand op mijn schouder. Iemand van het team van Opwekking. “Kom maar, loop maar met me mee”. Hij sloeg een arm om me heen. Normaal houd ik er niet van als mannen zoiets doen, maar nu was het net of het Gods hand was. Hij zag mijn nood, hoorde mijn gebed, stuurde deze man op mij af om mij te helpen.

We liepen naar de nazorg tent (waarvan ik zelf de locatie niet had kunnen vinden) en daar ving een mevrouw mij op. Met haar heb ik zitten praten en bidden. Daarna ben ik naar het Stilte centrum gegaan om in de Bijbel te lezen en te bidden. Het was me duidelijk: wat God nu van mij wilde, was dat ik rust zou nemen. Niet van preek naar preek rennen om maar zoveel mogelijk mee te krijgen, nee, gewoon een paar dingen uitkiezen en dat diep tot me door laten dringen.

Vanaf dat moment kon ik werkelijk tot rust komen en heb ik ook geen last meer gehad van slaapgebrek (het luchtbed bleef lek, ook na het te hebben geplakt). Ik vond het heel bijzonder om te ervaren hoe God mijn gebeden al kent voordat ik ze heb gebeden. Hoe Hij mij helpt als ik in nood zit, hoe Hij me steunt en rust geeft.

Matteus 6:8
Jullie Vader weet immers wat jullie nodig hebben, nog vóór jullie het hem vragen.

Er was een vreemd, eng wezen, hij leek half mens, half slang. Hij had een kaal hoofd, en een hele enge grijns. Voor mijn gevoel was hij donkergroen van kleur, of anders oker kleurig, maar dat weet ik niet meer zeker. Hij was enger dan de demonen waar ik vroeger last van heb gehad, en ik had hem nooit eerder gezien. (Dat krijg je ervan als je Gods licht in je leven laat schijnen, dan komen er dingen aan het licht die verborgen zaten).

Voor dat wezen had ik ooit een soort pop gemaakt waarmee dat wezen zijn seksuele drift kon bevredigen. Ik begreep niet waarom ik ooit zoiets had gedaan en wilde die pop weg hebben. De pop was levensecht maar zodra de stroom eruit werd gehaald (en ik zorgde voor die stroom op de een of andere manier) was het gewoon weer een pop. Het stelde dus niets voor maar zolang ik het stroom gaf, was het net echt. Het was een illusie, leeg van binnen, zonder liefde, pure lust.

Dit wezen, deze demoon, was verslaafd geraakt aan deze pop en was het er helemaal niet mee eens dat ik geen stroom en energie meer wilde geven. Hij werd kwaad, echt woest, en wilde mij hiervoor laten boeten. Hij wilde me kapot maken, me aan flarden scheuren, me verslinden, hij was werkelijk razend, het was heel beangstigend. Het was het makkelijkst geweest om gewoon die pop terug te geven maar ik wilde het echt niet, ik vond het walgelijk, het was fout. Die pop energie geven was eigenlijk nog enger dan zijn razernij!

Ik moest onderduiken en kwam in een soort weeshuis terecht met allemaal christenen. Ik werd gek van angst omdat ik wist dat ik achterna gezeten werd en dat hij naar mij op zoek was. Om die angst te kunnen vergeten wilde ik naar een kerkdienst gaan, om mijn aandacht op God te kunnen richten in plaats van op het probleem. Toen ik er binnenkwam, was het net afgelopen en iedereen liep al naar buiten.

Toen zag ik dat de demoon al was doorgedrongen in het weeshuis en ik wist dat ik elk moment ontdekt kon worden en dat hij mij aan flarden zou scheuren. Ik werd vreselijk bang, alles duizelde om me heen en ik begon uit alle macht te roepen en te schreeuwen: “God, help mij!”

En toen ik dat riep, werd ik wakker, gered uit mijn nachtmerrie. Ik ben zelden zo opgelucht geweest dat ik wakker werd. God heeft mij uit een nachtmerrie gered, maar ik denk dat er veel meer symboliek achter zit en dat het een teken is dat God mij op veel meer manieren helpt.

Het gaat over mijn zondige verleden (de pop) waar ik afscheid van probeer te nemen, en wat me soms nog heel zwaar valt. De duivel is woest dat ik voor God heb gekozen, voorheen had hij vrij spel in mijn leven. God is mijn steun in deze strijd, Zijn liefde voor mij is mijn kracht. Ik wil uit alle macht proberen om geen energie, geen stroom, meer te geven aan mijn zondige verleden. Weg ermee, in Jezus’ naam!

Ik zie het ook als een belofte van God dat Hij mij helpt wanneer ik om hulp schreeuw als de duivel mij aanvalt. Want meteen toen ik dat deed, werd ik wakker. En normaal gesproken was ik van zo’n droom de rest van de nacht van slag geweest, had ik niet meer kunnen slapen. Maar meteen toen ik wakker was, voelde ik me veilig, voelde ik me gedragen in Zijn handen. En ik viel eigenlijk meteen weer rustig in slaap.

Doet me ook denken aan de bijbeltekst die ik aan het eind van de alpha cursus mee heb gekregen:

Psalm 27:

2 Kwaadwilligen kwamen op mij af
om mij levend te verslinden,
mijn vijanden belaagden mij,
maar zij struikelden, zij vielen.

5 Hij laat mij schuilen onder zijn dak
op de dag van het kwaad,
hij verbergt mij veilig in zijn tent,
hij tilt mij hoog op een rots.

Ja, onze Here God maakt zijn beloften waar. Zijn naam zij geprezen. Jezus is overwinnaar van de dood, de zonde en de duivel. Bij Hem ben ik 100% veilig, hoef ik niet bang te zijn, en kan ik rustig slapen.

Psalm 50:15

Roep mij te hulp in tijden van nood,
ik zal je redden, en je zult mij eren.